شعري از محمودِ کیانوش در بارهیِ ’خلاقیّتِ ادبی‘
محمودِ کیانوش این شعر را به انگلیسی سروده است و من آن را به فارسی برگرداندهام.
به سراغام میآید
نه از برهوتِ
رؤیاهایِ ازـیادـرفته،
و نه از زمستانِ خاطرههایِ مرده.
به سراغام میآید،
همچون شوري ناگهانی،
برایِ آزاد زیستن،
بیهیچ رؤیا
هیچ خاطره.
این نهحرفي ست،برآمده از قلبِ تپندهیِ
پرندهاي در گذر،
و نه خواهشِ زودگذرِ
عشقِ کودکانهاي.
و آن زمان که میآید،
احساسِ انبساط میکنم
همچون تمامِ جهان،
هنوز، نه بهروشنیِ
حبابِ خوشبختی.
و زماني که میرود،
دو باره مینویسم.
+ نوشته شده در پنجشنبه 4 اسفند1384ساعت 14:10  توسط سروش رسولی
|
